Arjantin futbolundaki tutkuya tutuklu kalanlar azımsanamaz. Bu tutkunun tohumlarını eken zat-ı muhteremi tanımakta fayda var o zaman.
Brezilya ve Arjantin arasındaki ezeli rekabet ve ebedi düşmanlık malumunuz… Bu durum, benim gibi ‘rekabet’ işlerine pak anlam veremeyenler için daha da işin içinden çıkılmaz bir konu aslında. Boş yere bir sidik yarışı söz konusu kanaatimce. Ya da ‘tarihsel, sosyal, ekonomik şartların zarurî neticesi bu!’ yorumu da afili bir cevap gibi… Avrupa’daki göç tufanından etkilenişleri, yüzölçümü olarak Güney Amerika’nın iki büyük ülkesi olmaları, kıtalarının iki önemli ekonomik gücü olmaları ve komşu ülkelerin makûs kaderi olan fi tarihinde yaşanmış savaşlar, rekabet için iyi bir zemin hazırlıyor. İşin içine bir de futbol girince, vites direkt olarak yükseliyor tabii. Hatta diğer bütün sayılanlar ortadan kalkıyor. Fakat birçok konuda benzerlikler gösteren iki ülke, futbol konusunda da ortak paydada buluşuyor aslında. Tabiri caizse A kesişim B işleminde sonuç İskoçya çıkıyor. Brezilya’daki İskoç’a selamı eksik etmeyip, Arjantin’i futbolla tanıştıran İskoç’u anmaya çalışacağım. Brezilya milliyetçileri kusura bakmasın…
Verem. Geçmiş yıllarda birçok insanın hayatını değiştiren bu hastalık, küçük Alexander Watson Hutton’u da etkileyecektir. Ebeveynlerini küçük yaşta kaybeden Watson, kardeşini de vereme kurban verir. Bu kayıplar, hayattaki kararlarını yön verir. Anneannesinin yanında kısa bir süre geçirse de, onun ölümüyle bir kez daha yaşam yolunda değişiklik olur. Edinburgh Üniversitesi’inde felsefe eğitimini tamamlayan kahramanımız, mezuniyetinden bir yıl sonra Güney Amerika yollarına düşer. Avrupa’da moda haline gelen ‘Arjantin’e Göç’ dalgasına kendini kaptıran Hutton, 1882’deki Arjantin topraklarına ayak basar. ABD’den sonra Amerika kıtasında en çok göç alan ülke olan Arjantin, özellikle İspanyol ve İtalyanların uğrak yeridir. Bir de İskoçlar vardır tabii, Hutton gibi. İskoç varlığı ve kültüre katkısı da hiç azımsanamaz tango memleketinde. Hutton, kardeşinin ölümünü hafızasından silemez. Aldığı karalarda, bu olayın etkileri azımsanmayacak derecede olur. Bu kararlardan birisi de sporla olan münasebetidir. Özellikle de yeni yeni duyulan bir branş ilgisini çeker: Futbol.
St Andrews Scots School’da görevine başlayan Alexander Watson, öğrencilerini futboldan jimnastiğe türlü sporlara yönlendirir. 1893 yılında Arjantin Futbol Federsyonu’nun kurulmasında başrolü oynayan Watson, üç yıl sonra ise Buenos Aires English High School öğrencilerinin de desteğiyle Alumni Athletic Club adlı futbol takımının kurulmasına da önayak olur. Alumni deyip geçmemek lazım bu arada. Arjantin’deki amatör lig döneminin en çok şampiyon olan takımıdır Alumni. 10 kez mutlu sona ulaşan takım, Watson soyundan birçok futbolcuya kucak açar. Bunların en dikkat çekici olanı da oğul Hutton olur. Watson’un oğlu Arnold, Alumni takımının yıldız açığıdır ve hiçbir güç onu takımından ayıramaz. Avrupa’daki tıp eğitiminin dahi önüne geçen Alumni ve futbol sevgisi, Arnold’un birçok şampiyonlukta rol oynamasını sağlar. Arjantin futbol tarihindeki mühim zatlardan olan Arnold Hutton, tangocuların futboluna katkı yapan Huttongillerin sadece biridir. Alumni ise 1911’de dağılacaktır…
Alumni’nin dağılmasından bir sene sonra emekli olan Watson, futbola daha çok zaman ayırmaya başlar. Alumni’nin kapanmasından sonraki dönem, Arjantin futbolundaki ‘Büyük Beşli’nin doğuşuna sahne olacaktır. Artık dönem, Boca, River, Independiente, Racing ve San Lorenzo de Almagro’nun dönemidir. Bu isimlerdeki ‘Britanya’ etkisini gözden kaçırmamak lazım tabii… 1934 yılına kadar devam amatör ligde, tahakküm sırası bu beşlidedir. Alexander, hispanik şekliyle Alejandro Hutton ise 1936’da hayata veda eder. Sadece bireysel olarak değil, sülalece Arjantin futboluna katkıda bulunan Hutton’un soy ağacına baktığımızda enteresan futbol adamları gözümüze çarpıyor. 80’li yıllarda milli takımında sol tarafını savunan Carlos Mac Allister, Hutton’un Fife’den akrabasıdır. Akraba katkılarında daha da önemli isimler ise Brown’lardır. Başta Ernesto olmak üzere, Alfredo, Carlos, Eliseo and Jorge Juan Domingo, Diego ve Tomás, Hutton ile ta İskoçya’dan akrabalıkları olan ve daha sonra göçtükleri Arjantin’de iz bırakan meşin yuvarlak sanatçıları olurlar. Brown’ların katkıları, 20. yüzyılın başlarında kısıtlı kalmaz bu arada. 1986’daki bol güneşli Dünya Kupası finalinde, Arjantin’in ilk golünü atan defans oyuncusu Jose Luis Brown da damarlarında futbolculuk kanı olan bu aileye mensuptur.
Tevekkeli değil Hutton’un Arjantin’de ‘Futbolun Babası’ olarak anılması. Gerek kendi çabaları, gerek aileden gelen destek, bu lakabın hakkını sonuna kadar veriyor. Kempes, Maradona, Batistuta gibi bu işin erbaplarını izlememize ön ayak olan Hutton Hoca’ya saygılarımı sunmayı borç bilirim. Yazının başında verdiğimiz sözü unutmadan, Brezilya’ya futbolu hediye eden baba İskoç, ana İngiliz spor adamı Charles William Miller’a da selam sarkıtalım. Brezilya Milliyetçileri kızmasın…
0
0
0
0
0
