-Bir Sezgin RIZAOĞLU yazısı-
Bazı futbolcular vardır, daha veda etmeden unutulur. Ama bu hikaye öyle vefasızlık hikayesi değil, kısa bir süreliğine unutulmanın hikayesi.
Bir Alman efsanesine göre; şövalye ve sevgilisi nehir kıyısında yürüyüşe çıkmış, geleekten ve mutluluklarından konuşuyordur. Esas kız birden durur ve nehrin kenarındaki zarif ve mavi bir çiçeği fark eder. Hemen döner ve sevgilisine, çiçeğin ne kadar güzel olduğunu söyler. Şövalye bunu duyunca durur mu? Sevgilisinin gönlünü bir nebze daha fazla çalabilmek için çiçeği koparmak üzere ağır zırhıyla nehrin kenarına gider. Çiçeği koparır koparmasına ama tam sevgilisine götürecekken, birden dengesini kaybeder ve nehre düşer. Çırpınır ama zırhının ağırlığı onu daha derine çeker. Şövalye yavaşça dibe giderken son bir hamle ile o mavi çiçeği sevgilisine fırlatır ve ağzından son bir cümle çıkar; “Vergissmeinnicht!” yani “Unutma beni!”. İşte şövalyenin son haykırışı ilerleyen zamanda o 5 taç yapraklı mavi çiçeğin adı olur. Sadece Almanya’da değil, İngiltere’de, Fransa’da hatta Türkiye’de o çiçeğin adı Beni Unutma Çiçeği’dir.
Futbolun bayrak adamları da bir nevi Beni Unutma çiçeğidir aslında. Yıllarca kulübüne, taraftarlarına büyük mutluluk verirler. Tribünlerin bitmek bilmeyen isteklerini yerine getirmeye çalışırlar. Daha fazla gol, daha fazla kurtarış, daha fazla müadele, daha fazla zafer, daha fazla kupa, daha fazla başarı… Ama zaman denen nehir kenarında dolaşırken onların da birden ayağı kayar. Artık onlar için bayrak adamı olduğu kulüpten ve futboldan ayrılma vakti gelmiştir. Son kez ‘Beni Unutma’ cümlesi çıkar her vedada, her bayrak adamın ağzından.
Bazıları vardır, daha veda etmeden unutulur. Ama bu hikaye öyle vefasızlık hikayesi değil, kısa bir süreliğine unutulmanın hikayesi. Sam Bartram’ın hikayesi… Yıl 1937. Bir Noel günü… İngiltere Federasyon Kupası’nda Charlton Athletic, Chelsea ile karşılaşır. Maç, küçük çaplı bir Londra derbisi aslında… Charlton’ın kalesinde de kariyeri boyunca Londra kulübünde oynayacak olan Sam Bartram vardır. Maç başlar, iki takım karşılıklı birer gol atar. Ama maçın 61. dakikasında birden sahayı sis basar. Sis önce Chelsea kalesini kaplar, en sonunda tüm sahayı… Hakem, tereddütsüz maçı tatil eder. Herkes soyunma odalarının yolunu tutar. Charlton oyuncuları da soyunma odasına giderler, formaları çıkarıp kendilerini büyükçe su havuzuna atarlar. İngiltere statlarında o havuzlar o dönemde çok meşhurdur. Herkes havuzun tadını çıkarırken, bir süre sonra içlerinden birisi “Ya bizim Sam nerde?” der. Sam Bartram nerededir? Herkes birbirine aynı soruyu sorar. Soyunma odasında Sam aranır ama bulunamaz. Stat koridorlarında Sam aranır ama yine bulunamaz. En sonunda bir polis memurunu saha içine gönderirler. Sis hala kalkmamıştır. Polis, maçta Charlton takımının kalesinin olduğu yöne doğru yürümeye başlar. Ceza sahasına geldiğinde, rakibi karşılamak üzere tam konsantrasyon bekleyen Sam’i görür. Her an top gelecekmiş gibi… Sam, Chelsea hücumcularının yerine polisi görünce şaşırır. Polis yaklaşır kaleciye, Sam “Senin ne işin var burada” der. Polis hemen cevap verir: “Haberin yok galiba, maç 15 dakika önce tatil edildi, herkes içeride”.
Hakem sisten dolayı maçı tatil ettiğinde herkes soyunma odasına giderken kimsenin aklına Sam gelmemiştir. Herkes Charlton Athletic’in bayrak adamını sahada unutmuştur. Bartram da maçın devam ettiğini düşünmüş, kalesinde Chelsea ataklarını görmemesini de takımının güçlü hücum hattına bağlamıştır. Ta ki 15-20 dakika sonra polis gelip onu uyarana kadar.
Futbol mazisinde, emekliye ayrılan bayrak adamlarının unutulduğu çok görülmüştür ama maç sırasında unutulduğu belki de ilk kez bu maçta görülür. 1934-56 yılları arasında Charlton Athletic’in kalesini tam 579 maçta koruyan Sam Barham da bir ‘Bayrak Adam’dır, bir Beni Unutma çiçeğidir, her ne kadar o gün unutulsa da. Bir an bile olsa tüm bayram adamlarının unutulmaması dileğiyle…
0
0
0
0
0
